Sezon 2001/2002
Na drugie mistrzostwo dla Płocka kibice czekali do sezonu 2001/2002. Formuła rozgrywek nie przewidywała wówczas fazy play-off. W jej miejsce rozgrywano dodatkowe dwie rundy z udziałem 6 najlepszych drużyn.
Od początku sezonu rywalizacja o mistrzostwo Polski toczyła się pomiędzy drużynami z Płocka i Warszawy. Wydawało się, że ostateczne rozstrzygnięcie zapadnie podczas bezpośredniego starcia obu zespołów w ostatnim meczu sezonu. Aby jednak tak się stało w przedostatniej kolejce szczypiorniści z Płocka musieli pokonać w meczu u siebie drużynę z Kielc, natomiast Warszawianka we Wrocławiu musiała wygrać z tamtejszym Śląskiem.
W tym samym momencie, gdy w Płocku Nafciarze pewnie wygrali z kielecką siódemką, Warszawianka niespodziewanie przegrała na Dolnym Śląsku. Kibice zgromadzeni w „Blaszak Arenie” nieco zaskoczeni obrotem sytuacji zaczęli świętować złoty medal.
Mistrzostwo Polski wróciło do Płocka po siedmiu latach.
Skład zespołu: Andrzej Marszałek, Artur Góral, Marek Nowosielski, Mariusz Jurasik, Marcin Lijewski, Michał Zołoteńko, Artur Niedzielski, Michał Dębski, Krzysztof Kisiel, Damian Drobik, Tomasz Paluch, Andrzej Mokrzki, Damian Wleklak, Dominik Jakubiak, Adam Wiśniewski, Alosza Szyczkow, Bartosz Świerad, Robert Jankowski, Maciej Nowakowski, Marek Błażejewski, Przemysław Opalski.
Trener: Edward Koziński (do października 2001 roku funkcję trenera pełnił Zenon Łakomy),
II trener: Ryszard Jedliński,
Kierownik drużyny: Grzegorz Markiewicz,
Lekarz: Arkadiusz Garbacki,
Masażysta: Mariusz Jaroszewski.